Zo ver in de toekomst kijken als ik bij ding 22 deed zal ik nu niet doen. Ik heb de afgelopen tijd kennisgemaakt met een wereld waarvan ik een aantal flarden wel kende. Nu heb ik een beter beeld gekregen van wat er allemaal mogelijk is en dat de toepassingen van het sociale netwerkverkeer heel veel steun kunt bieden bij het vergaren van informatie.
Het feit dat mensen met een zeer specifieke hobby elkaar gemakkelijk kunnen vinden op internet - waar ter wereld ze ook wonen - is fantastisch. Die zouden elkaar in het dagelijkse leven veel moeilijker of zelfs helemaal niet tegenkomen. Dit betekent bijvoorbeeld dat wetenschappelijk onderzoek veel verfijnder en gestructureerder kan plaatsvinden en dat er minder dubbel werk wordt uitgevoerd. Ook voor de "gewone" sterveling kunnen hobby's veel intenser uitgeleefd worden.
RSS is ook een prachtig hulpmiddel. Je abonneert je op informatiekanalen waarin je interesse hebt en de informatie komt elke dag naar je toe.
Ook flickr is een fantastische vinding. Vooral omdat je door het toekennen van tags je eigen foto's heel snel kan verzamelen.
Het feit dat je via een blog de hele wereld kan bereiken (als ze je te minste kunnen vinden in de grote hoop) is interessant en dat mensen elkaars berichten kunnen volgen en er nog op kunnen reageren. Het is niet langer een elite binnen de journalistiek of columns schrijvers die zich kunnen uiten, maar elk mens kan zijn verhaal kwijt en zijn "talenten" botvieren.
Er zijn ook dingen die minder toevoegen en waarvan de betekenis voor mij persoonlijk veel minder is. Ik denk dan aan twitteren en chatten. Dat is allemaal heel leuk, maar het kost extra tijd en wat heb ik er aan? Dat ik nieuws binnen tien seconden na het gebeuren tot me kan nemen? En waarom zou ik dat willen? Het kan toch ook de dag erop of helemaal niet?
Het probleem is dat er een overkill aan informatie wordt gepubliceerd. Vaak is het gewoon van nul en generlei waarde voor mij. Zeg maar rustig pulp! Je ziet dat ook bij de commerciële zenders; de kwaliteit heeft er onder te leiden en het nieuws is al snel weer achterhaald en dat is geen vooruitgang vind ik. Daarom zal ik in beperkte mate gebruik maken van al deze nieuwigheden, want ik kan mijn kostbare tijd ondanks alles nog steeds maar één keer besteden! En dat, beste lezers en lezeressen is er niet gemakkelijker op geworden. Elke seconde is kostbaarder geworden sinds de tijd dat ik me bewust werd van de wereld om heen en dat is niet altijd prettig om de hete adem van internet in mijn nek te voelen.
Voor het Gemeentearchief ligt er een hele wereld open. De slechte ligging van het GAR in een uithoek van Rotterdam kan er mogelijk mee gecompenseerd worden zodat we voor al onze (digitale) bezoekers - zowel burgers als de ambtenaren van Rotterdam - die informatie kunnen leveren die ze nodig hebben.
Groet Hein
donderdag 10 juni 2010
ding 22
Was weer heel interessant en voorlopig kan het blijkbaar nog gemakkelijker als ik kijk naar de toekomst. Het is beter als al die losse apparaten meer geintegreerd met elkaar raken. Waarschijnlijk is face to face communicatie zonder al deze appartuur straks niet meer goed mogelijk, omdat we elkaar niet meer zo direct fysiek hoeven te ontmoeten.
Hoe zal het gaan met het gebruik van lichaamstaal bij directe communicatie? raken we dat kwijt? Of begrijpen we elkaar in levende lijve straks niet meer? Zullen er straks meer mensen gaan blozen en verlegen worden dan nu? Of bestaat dat probleem dan helemaal niet meer? Worden onze digitale identiteit belangrijker dan onze fysieke manifestatie ervan (het is niet te hopen)? Schept het meer gelijkwaardigheid of juist niet? Van een kant is digitalisering dus een verrijking, maar van de andere kant ook een duidelijke verarming. Het schept hele nieuwe vormen van benadering en daardoor ook nieuwe opstakels.
Het verhoogd echter wel de kwetsbaarheid van hele samenlevingen want bij het uitvallen van communicatieverbindingen staat alles in een klap stil. In de krant las ik dat toekomstige oorlogen voor een groot deel op internet gevoerd zullen worden door het lamleggen van de communicatiemogelijkheden van de tegenpartij. Het lijkt SF maar in China worden eenheden opgeleid om dit soort cyberattacks voor te bereiden. En het schijnt al gebruikt te worden om onwelgevallige websites van overheidswege aan te vallen en uit te schakelen. En... zal internet zo vrij blijven als dat het nu is, of zal ook daar digitale wetgeving het individu aan banden leggen en volledig gaan controleren?
Groet Hein
Hoe zal het gaan met het gebruik van lichaamstaal bij directe communicatie? raken we dat kwijt? Of begrijpen we elkaar in levende lijve straks niet meer? Zullen er straks meer mensen gaan blozen en verlegen worden dan nu? Of bestaat dat probleem dan helemaal niet meer? Worden onze digitale identiteit belangrijker dan onze fysieke manifestatie ervan (het is niet te hopen)? Schept het meer gelijkwaardigheid of juist niet? Van een kant is digitalisering dus een verrijking, maar van de andere kant ook een duidelijke verarming. Het schept hele nieuwe vormen van benadering en daardoor ook nieuwe opstakels.
Het verhoogd echter wel de kwetsbaarheid van hele samenlevingen want bij het uitvallen van communicatieverbindingen staat alles in een klap stil. In de krant las ik dat toekomstige oorlogen voor een groot deel op internet gevoerd zullen worden door het lamleggen van de communicatiemogelijkheden van de tegenpartij. Het lijkt SF maar in China worden eenheden opgeleid om dit soort cyberattacks voor te bereiden. En het schijnt al gebruikt te worden om onwelgevallige websites van overheidswege aan te vallen en uit te schakelen. En... zal internet zo vrij blijven als dat het nu is, of zal ook daar digitale wetgeving het individu aan banden leggen en volledig gaan controleren?
Groet Hein
Abonneren op:
Posts (Atom)