Eva Sietsma

ruud23dingen

Dirkjeover23

woensdag 27 januari 2010

Uit de Familiegeschiedenis XXXII zondag 22 april 2001

In het oude familiealbum van tante Anna van Boxel, geboren op 1 oktober 1908, vond ik in het album van haar ouders een portret van de dienstbode. Het is foto nummer 16 van het album op pagina 7 rechts onderaan. Onder de foto staat in duidelijk klassiek handschrift met potlood geschreven; Betje v Schijndel, dienstbode. Er staat verder niets bij vermeld, maar het handschrift is ongetwijfeld van tante Anna. Zij heeft aan haar vader voor haar dood nog gevraagd wie er allemaal op de foto’s in het album stonden. Hieronder zal ik de foto afdrukken van een scan die ik vandaag heb gemaakt.





Op de foto staat een jonge vrouw met opgestoken haar
Ze heeft een geborduurd lijfje aan en kleine oorbellen of knopjes. De foto is gemaakt door fotograaf F. W. Kloppert die zijn fotozaak had aan het burgemeester Hoffmanplein 17 te Rotterdam. Dat ligt op het Noordereiland waarvan de bebouwing niet is verwoest door het oorlogsgeweld. De foto moet gemaakt zijn rond de eeuwwisseling of in ieder geval tussen 1890-1918. Ik ben geneigd te denken dat de foto eerder tussen 1900 en 1910 gemaakt zal zijn. Ik ben echter geen expert dus laat ik het maar in het midden. Ik deed echter een maand of twee drie geleden een leuke ontdekking. Tussen de stapel ansichtkaarten die via oma en tante Anna in mijn bezit zijn gekomen zat een hele oude ansichtkaart gericht aan mijn overgrootvader J. van der Weijden met als afzender Elisabeth van Schijndel.


Johannes van der Weijden, was mijn overgrootvader die om wat voor reden dan ook, een kaart ontving van Betje die op dat moment in Rotterdam vertoefde. Opvallend is daarbij dat de foto ook uit Rotterdam kwam. Mogelijk woonde ze daar op dat moment en had haar emplooi inmiddels naar Rotterdam verlegd. Johannes van der Weijden was op dat moment 62 jaar en zou nog tot 1934 leven. De kaart is per adres naar zijn dochter gezonden, mijn oma Marie van der Weijden, oud 26 jaar. Zij was nog thuis want pas twee jaar later zou zij in het huwelijk treden met mijn grootvader J. C. van Boxel. Onderaan rechts staat de straatnaam vermeld, namelijk Lagenham. Was dat het adres van mijn overgrootouders? Vermoedelijk wel. De kaart is afgestempeld op 30 mei 1905, dus toen was deze vrouw mogelijk al niet meer in betrekking bij mijn overgrootvader. De afkorting “G g “ voor haar voornaam is onbekend. Het zijn niet haar voorletters want de tweede letter is een kleine letter geschreven. Mogelijk biedt de voorkant van de kaart uitsluitsel over de reden waarom de kaart verzonden is.



De kaart heeft als titel; “rentenier (Walcheren)” onderin rechts staat nog vermeld:”copyright 1904 bv E. Spielvogel. New York. Zou Johannes van der Weijden zich uit zijn zaak hebben teruggetrokken als leerlooier? Gezien zijn leeftijd zou dit best mogelijk zijn. Ter gelegenheid van zijn terugtreden zou hij de kaart ontvangen kunnen hebben.




Het was een strenge man zo vertelde tante Anna. Het heeft in ieder geval niets van doen met een verjaardag of een andere familiegebeurtenis zoals bijvoorbeeld een huwelijksfeest. Dat Elisabeth van Schijndel en Betje van Schijndel van de foto dezelfde personen zijn lijkt mij boven elke twijfel verheven. Het was dus een dienstbode die bij mijn overgrootvader in betrekking was. Ze was niet zo geletterd want het woord mejuffrouw is verkeerd gespeld: “mejufvrouw”
Ondanks het feit dat mijn overgrootvader streng was stond zij schijnbaar op goede voet met haar oude werkgever. Via de burgerlijke stand moet te achterhalen zijn in welke periode zij bij mijn overgrootvader in betrekking is geweest en waar zij geboren is.

Op vrijdag 7 juni 2001 ben ik verder gaan speuren naar sporen van Betje van Schijndel in Rotterdam. Ik bezocht allereerst de plaats waar de fotograaf, J. W. Kloppert woonde aan het Hofmanplein 17 in Rotterdam. Deze plek op het Noordereiland was niet veel veranderd. Ik ontdekte al snel het huis waar de fotograaf moet hebben gewoond. Ik ben er echter vanuit gegaan dat de nummering van de huizen sindsdien niet is gewijzigd. Ik kreeg niet de indruk dat dit er nu anders uitzag. Er waren weinig winkelpanden. Nummer 17 leek me een gewoon woonhuis met een gewoon raam. Ik maakte er een paar dia’s van en vertrok naar het gemeentearchief. Aldaar aangekomen begon ik te zoeken op naam en vond ik een Elisabeth van Schijndel die in 1906 was geboren en verder nog een man. Ik kwam geen stap dichterbij, totdat de man van het archief aan wie ik mijn vraag voorlegde dat ze onder de vrouwendatabank zou staan. Dat bleek te kloppen. Ik vond een Betje van Schijndel die gehuwd bleek te zijn met een Tempelaars. Via deze naam kwam ik terecht bij de gezinskaart op deze naam en deed een aardige ontdekking, die mijn vermoeden staafde dat ik de juiste persoon voor me had.

De man, Jacobus Marinus Tempelaars, bleek te zijn geboren in Waspik en van beroep schipper te zijn. Hij zou in theorie een kennis kunnen zijn van mijn overgrootmoeder Anna Elisabeth van Daal, die ook uit een schippersfamilie kwam, die uit Waspik afkomstig was.De vrouw van deze Tempelaars, Betje van Schijndel, blijkt in Nijmegen te zijn geboren op 21-07-1885. Waarschijnlijk is deze Tempelaars in Nijmegen geweest met zijn schip en heeft hij haar daar leren kennen. Het vervolg laat zich raden. Ze is naar Waspik gekomen heeft via de familie van mijn overgrootmoeder een betrekking gekregen als dienstbode en is later met deze Tempelaars meegegaan naar Rotterdam. Mogelijk is ze in Waspik terecht gekomen en heeft daar pas de schipper leren kennen. Op 4-08-1915 komt daar een zoon uit voort genaamd Johannes Marinus Maria Nicolaas Tempelaars. Op 2 februari 1917 verhuizen ze naar de Rietdijk 16 te Dordrecht. Daarna raak ik het spoor bijster. Indien er een zoon geboren is uit dit huwelijk, dan zijn er allicht nazaten die hun grootmoeder of overgrootmoeder zouden kunnen kennen.

dinsdag 19 januari 2010

Hobby's,

De laatste keer had ik het over poëziepodium Ongehoord Rotterdam. Dit keer over mijn eigen geschiedenis met poëzie. In eerste instantie ben ik begonnen met het schrijven van Engelse teksten voor een bandje waarin een aantal van mijn toenmalige vrienden speelden. Het bandje heette Flint en het was toen allemaal nog primitief zeker in vergelijking met nu. We schrijven het jaar 1972. Mijn lerares Nederlands kwam het ter ore dat ik Engelse teksten schreef en opperde eens om een keer iets in het Nederlands te schrijven. Dat eerste Nederlandse gedicht schreef ik in 1974 getiteld "eigenwaarde". Sinds die tijd ben ik doorggegaan tot 1997 waarna de inspiratie verdween en mijn aandacht naar andere hobby's uitging. Pas in 2004 begon ik opnieuw met het schrijven van gedichten en dat doe ik nu nog steeds. Er is een bundel van me verschenen in 2006 onder de titel: "Assemblage". Het was voornamelijk oud werk wat ik hierin publiceerde. Daarnaast doe ik ook mee met dichtwedstrijden en in 2007 is een gedicht van mij gepubliceerd in het glossy magazine "BOEK". Daarnaast nog een eervolle vermelding bij een wedstrijd in Schiedam. Inmiddels heb ik plannen voor een tweede bundel die dit jaar het licht moet gaan zien. Materiaal heb ik voldoende, maar ik ben geneigd het telkens uit te stellen.

Volgende keer iets over de oudste foto binnen de familie Van den Assem cica 1874

dinsdag 12 januari 2010

Poëziepodium Ongehoord

Beste Lezers,

Vandaag wat over de history van het poëziepodium Ongehoord Rotterdam. In mijn vorige bericht heb ik er al wat aandacht aan besteed, maar het kan naar mijn smaak maar niet genoeg onder de aandacht gebracht worden. Ongeveer drie jaar geleden ontdekte Crista Slinger, mijn collega van RAS een advertentie voor het oprichten van een dergelijk podium in Rotterdam. We gingen er samen op af. Het bleek dat er in Rotterdam op het vlak van poëzie helemaal niets meer gebeurde nadat eind jaren negentig in filmcafé "De Consul" op deWestersingel het laatste podium ter ziele ging nadat de oprichter ervan kwam te overlijden. (Inmiddels is ook "de Consul" verdwenen na een conflict met de gemeente over de brandvoorschriften.)

Alle grote steden beschikten over diverse grote podia maar Rotterdam had niets meer. Met een groepje van zes kwamen we bij elkaar. We kenden elkaar niet en we waren nieuwsgierig. Na enkele bijeenkomsten in Engels ontspon zich een nieuw initiatief.

Ik was aanvankelijk alleen secretaris maar de presentator trok zich een paar dagen voor de eerste editie van het podium terug zodat ik de kans kreeg om dit gat te vullen. De eerste keer was ik vreselijk nerveus en heb ik van alle gedichten en de muziek niets meegekregen. Nu drie jaar later geniet ik van elke editie en staat er een podium dat met diverse subsidies elk jaar 6 edities verzorgt in de Centrale bibliotheek in Rotterdam. In het tweede jaar van ons bestaan hebben we een zomereditie ingevoerd in de Jacobstuin aan de Oude Binnenweg. Maar er zijn nieuwe ideeën! We willen optredens gaan verzorgen in verzorgingshuizen en in mei hebben we een kindereditie op stapel staan. Dankzij de medewerking van een school die zeer actief is op het bebied van literatuur en poëzie hopen we een nieuw accent toe te voegen aan onze activiteiten.
We opereren voorlopig nog onder de stichting "Nadorst" maar het is de bedoeling dat we dit jaar een eigen stichting op gaan richten. Er zijn inmiddels heel wat wisselingen in de organisatie geweest en Rotterdam kent ook weer een aantal podia voor poëzie, maar we zijn wel een van de oudste op dit moment. Ik ben de enige die over is van de oorspronkelijke groep maar ik hoop dat nieuwe aanwas onze gelederen weldra zullen versterken.

Zijn er onder jullie nog die de poëzie een warm hart toe dragen? Heb je organisatietalent, of kennis van financiën en/of subsidies of wil je een keer voor het voetlicht staan? Meld je dan aan en kijk voor meer informatie naar http://www.ongehoordrotterdam.nl/

Hein

zondag 10 januari 2010

Heins Reiservaringen deel 2

Ja, het was mij het weekendje wel. Van de sneeuw had ik niet zoveel last dit weekend en zelfs het reizen ging prima. Vrijdag reisde ik met de auto vanuit Honselersdijk naar collega Ruud in Rotterdam alwaar wij een videoopname maakten voor Yoytube. Ruud speelt boogie Woogie muziek op de piano en ik declameerde een Engelstalig gedicht op het schilderij Victory Boogie Woogie. WE hebben er veel plezier aan beleefd. Half januari is het Youtube filmpje te zien op http://www.downhomepianoblues.nl/
Er is nog meer creativiteit geweest en wel op zondag in de bibliotheek in Rotterdam. 's middags ging naar poëziepodium Ongehoord Rotterdam van start in de glazen zaal van de bibliotheek aan de Blaak. Daar traden vier dichters op en en dit werd gecompleteerd met een verhalenverteller en muziek van Hartog uit. Er waren 32 mensen aanwezig. De volgende editie van het podium is op 14 maart aanstaande van 14.00 uur tot 16.30 uur. Het podium bestaat al drie jaar en het loopt tot nu toe nog goed. De organisatie bestaat uit drie mensen die alle voorkomende taken uitvoeren. De organisatie was van oorsprong groter en we hopen op uitbreiding zodat we de taken beter kunnen verdelen. Mijn rol in het geheel is die van notulist tijdens de vergaderingen, de presentatie van het podium en bij tijd en wijle het verzorgen van de foto's als de professionele fotograaf er niet is. Dit was het voor deze keer.

Hein van den Assem

maandag 4 januari 2010

Hein's reiserveringen

Dit is het begin van een digitale reis. Niet alles is nieuw voor mij, maar er gaat wel een hele nieuwe wereld open. Nu ben ik niet bang om fouten te maken, want ik geloof niet dat ik iets kan verknallen. ( nieuwjaar is tenslotte voorbij) Ik laat het hier even bij en kijk wat er hierna nog komen gaat.

Hein vd Assem