Ding 23

Zo ver in de toekomst kijken als ik bij ding 22 deed zal ik nu niet doen. Ik heb de afgelopen tijd kennisgemaakt met een wereld waarvan ik een aantal flarden wel kende. Nu heb ik een beter beeld gekregen van wat er allemaal mogelijk is en dat de toepassingen van het sociale netwerkverkeer heel veel steun kunt bieden bij het vergaren van informatie.

Het feit dat mensen met een zeer specifieke hobby elkaar gemakkelijk kunnen vinden op internet - waar ter wereld ze ook wonen - is fantastisch. Die zouden elkaar in het dagelijkse leven veel moeilijker of zelfs helemaal niet tegenkomen. Dit betekent bijvoorbeeld dat wetenschappelijk onderzoek veel verfijnder en gestructureerder kan plaatsvinden en dat er minder dubbel werk wordt uitgevoerd. Ook voor de "gewone" sterveling kunnen hobby's veel intenser uitgeleefd worden.

RSS is ook een prachtig hulpmiddel. Je abonneert je op informatiekanalen waarin je interesse hebt en de informatie komt elke dag naar je toe.

Ook flickr is een fantastische vinding. Vooral omdat je door het toekennen van tags je eigen foto's heel snel kan verzamelen.
Het feit dat je via een blog de hele wereld kan bereiken (als ze je te minste kunnen vinden in de grote hoop) is interessant en dat mensen elkaars berichten kunnen volgen en er nog op kunnen reageren. Het is niet langer een elite binnen de journalistiek of columns schrijvers die zich kunnen uiten, maar elk mens kan zijn verhaal kwijt en zijn "talenten" botvieren.

Er zijn ook dingen die minder toevoegen en waarvan de betekenis voor mij persoonlijk veel minder is. Ik denk dan aan twitteren en chatten. Dat is allemaal heel leuk, maar het kost extra tijd en wat heb ik er aan? Dat ik nieuws binnen tien seconden na het gebeuren tot me kan nemen? En waarom zou ik dat willen? Het kan toch ook de dag erop of helemaal niet?

Het probleem is dat er een overkill aan informatie wordt gepubliceerd. Vaak is het gewoon van nul en generlei waarde voor mij. Zeg maar rustig pulp! Je ziet dat ook bij de commerciële zenders; de kwaliteit heeft er onder te leiden en het nieuws is al snel weer achterhaald en dat is geen vooruitgang vind ik. Daarom zal ik in beperkte mate gebruik maken van al deze nieuwigheden, want ik kan mijn kostbare tijd ondanks alles nog steeds maar één keer besteden! En dat, beste lezers en lezeressen is er niet gemakkelijker op geworden. Elke seconde is kostbaarder geworden sinds de tijd dat ik me bewust werd van de wereld om heen en dat is niet altijd prettig om de hete adem van internet in mijn nek te voelen.

Voor het Gemeentearchief ligt er een hele wereld open. De slechte ligging van het GAR in een uithoek van Rotterdam kan er mogelijk mee gecompenseerd worden zodat we voor al onze (digitale) bezoekers - zowel burgers als de ambtenaren van Rotterdam - die informatie kunnen leveren die ze nodig hebben.

Groet Hein

ding 22

Was weer heel interessant en voorlopig kan het blijkbaar nog gemakkelijker als ik kijk naar de toekomst. Het is beter als al die losse apparaten meer geintegreerd met elkaar raken. Waarschijnlijk is face to face communicatie zonder al deze appartuur straks niet meer goed mogelijk, omdat we elkaar niet meer zo direct fysiek hoeven te ontmoeten.

Hoe zal het gaan met het gebruik van lichaamstaal bij directe communicatie? raken we dat kwijt? Of begrijpen we elkaar in levende lijve straks niet meer? Zullen er straks meer mensen gaan blozen en verlegen worden dan nu? Of bestaat dat probleem dan helemaal niet meer? Worden onze digitale identiteit belangrijker dan onze fysieke manifestatie ervan (het is niet te hopen)? Schept het meer gelijkwaardigheid of juist niet? Van een kant is digitalisering dus een verrijking, maar van de andere kant ook een duidelijke verarming. Het schept hele nieuwe vormen van benadering en daardoor ook nieuwe opstakels.

Het verhoogd echter wel de kwetsbaarheid van hele samenlevingen want bij het uitvallen van communicatieverbindingen staat alles in een klap stil. In de krant las ik dat toekomstige oorlogen voor een groot deel op internet gevoerd zullen worden door het lamleggen van de communicatiemogelijkheden van de tegenpartij. Het lijkt SF maar in China worden eenheden opgeleid om dit soort cyberattacks voor te bereiden. En het schijnt al gebruikt te worden om onwelgevallige websites van overheidswege aan te vallen en uit te schakelen. En... zal internet zo vrij blijven als dat het nu is, of zal ook daar digitale wetgeving het individu aan banden leggen en volledig gaan controleren?

Groet Hein

ding 21

Ik las op een dicussieforum een aantal reacties van archivarissen op het toekomstig te voeren acquisitiebeleid. Kern van de discussie was dat archiefdiensten hun werk verrichten vanuit de Archiefwet die gebaseerd is op taken van de overheid. Het verwerven van particuliere archieven die vanuit cultuur historisch perspectief interessant kunnen zijn vallen daar niet onder. Omdat er geen duidelijke visie is in Nederland over wat dan de speerpunten van beleid op dit vlak moeten zijn, dreigt er versnippering te ontstaan. Bovendien is de archiefwereld vaak onderwerp van bezuinigingen waardoor particuliere archieven moeilijker binnengehaald kunnen worden. Het is ook uitkijken dat niet de waan van de dag gaat bepalen wat er wel en niet bewaard gaat worden. Een visie moet gebasserd zijn op de lange termijn. Dingen die nu niet interessant lijken kunnen dat over een paar honderd jaar weer wel zijn. Een aantal archivarissen vond ik daar erg kort door de bocht gaan en weinig genuanceerde standpunten innemen. Het lijkt me daarom van groot belang dat er snel een landelijk beleid komt!

Als voorbeeld in positieve zin van hoe crusiaal acquisitiebeleid is neem ik even het GAR. Eind negentiende eeuw besloot de toenmalige archivaris van Rotterdam om posters met reclame uitingen te gaan bewaren. Hij was de eerste in Nederland en pas tientallen jaren later volgden andere stadsarchieven. Vandaar dat Rotterdam nu de grootste collectie zeldzame posters heeft.

Groet Hein

ding 20 het sociaal srchiefnetwerk

Ik heb wat sites bekeken en een aantal zaken is me niet onbekend. Vooral op het gebied van genealogie kende ik al het een en ander. Als ik gericht mee bezig zou zijn is het heel handig om te netwerken en via anderen kennis te vergaren. Het aardige is ook dat je op hele specifieke onderwerpen mensen kan treffen die je normaal niet tegen komt.

Hein

ding 19

Interessant om mee bezig te zijn. Het meeste is me al bekend omdat ik in het verleden veel aan stamboomonderzoek deed. Wel uitkijken want het werkt verslavend als je er te veel mee bezig bent.

Hein

Libary Thing ding 18

Ik heb een account aan gemaakt en een aantal boeken uit de eigen collectie toegevoegd, zowel in het Nederlands als in het Engels. Dit onderwerp lijkt me bruikbaar omdat ik hier gelijkgestemde lezers kan vinden en daardoor nieuwe boektitels kan vinden waarvan ik weet dat het mijn interesse heeft. Een aardige manier om nieuw leesvoer op te sporen.

Groet Hein

ding 17

Ik heb rondgekeken op de sociale netwerken. Ik ben (privé) al lid van Facebook en Hyves. Het principe is leuk, maar het heeft ook wel nadelen. Voor je weet heb je een hoop vrienden maar daar hoor of zie ik niets van. Ik krijg dan uitnodigingen om vriend te worden met een ander. Bovendien zie ik wat andere vrienden weer voor vrienden hebben. Het nadeel van sociale netwerken is dat het veel tijd kost om het bij te houden.


Groet Hein

ding 16

Chatten is wel leuk vind ik. In het begin was ik sceptisch, maar zo nu en dan is het leuk om snel met iemand even contact te hebben. Het is veel dynamischer dan e-mail. Eigenlijk een geschreven gesprek waarbij snel gereageerd kan worden en onduidelijkheden meteen opgelost kunnen worden. Ook een manier om anderen beter te leren kennen. Thuis chat ik al bijna een jaar en het is wel grappig dat je ook winks en emotions kan toevoegen.

Groet Hein

twitter ding 15

Ik heb ding 15 afgerond en een eigen twitteraccount aangemaakt en volg een paar mensen. Ook een bericht geplaatst.

Groet Hein

ding 14

Leuk om er mee te stoeien maar ik zal er uit mezelf niet gauw aan beginnen. Ik heb genoeg hobby's die al veel tijd kosten. Wel leuk om te ontdekken hoe het werkt, maar ik ga nu weer over tot de orde van de dag.

Groet Hein

ding 13

Wiki's is heel interessant. Ik doe zelf ook aan stamboomonderzoek en zo is het gemakkelijk om kennis te delen en mogelijk ook leemtes te kunnen invullen met behulp van toevoegingen van anderen. Uiteraard zoek ik wel eens wat op in Wiki's encyclopedie. Ik heb thuis mijn papieren encyclopedie weggedaan want ik zie hoe snel kennis op papier kan verouderen.
Dit is dus heel boeiend, alleen is het wel zaak dat iemand een vinger aan de pols houdt over wat er wordt toegevoegd als het over een algemene encyclopedie gaat. Soms ontstaan er interpretatie verschillen of zelf politiek verschillende versies en dat ligt gevoelig.

Groet Hein

ding 12

Ik heb ding 12 bekeken en weet nu hoe het werkt. Delicious bezocht en het filmpje bekeken en een paar websites bezocht. Heel interessant maar ik zal er voorlopig geen gebruik van maken. Dit soort toepassingen zijn de moeite waard voor onderzoekers of menesen die zixh helemaal vastbijten in een onerwerp.

Groet Hein

reactie op DING 11

Als ik naga wat ik met het Web 2.0 kan dan denk ik dat ik een paar zaken interessant vind. Het chatten kan zinvol zijn en flickr heeft ook zijn nut, maar het nadeel van al deze dingen is dat als je er niets mee hebt je de informatie weer snel vergeet. Ik vind het nuttig om via RSS je te kunnen abonneren op nieuwssites. Het nadeel is wel dat het me ook weer verplicht om het bij te houden en dat lijkt me op lange termijn onhaalbaar. Web 2.0 biedt allerlei "nieuwe" vormen van communicatie maar het is daardoor ook vaak een overkill aan mogelijkheden die niet aan mij besteed zijn. Vaak lijkt het veel op elkaar en daalt de kwaliteit van de informatie. Overal worden meningen gesluisd waarvan ik denk "dat voegt niets toe." of "helemaal niet relevant". Kortom informatievervuiling die heldere objectieve nieuwsgaring in de weg staat. Het probleem is vaak de factor tijd die er allemaal in gaat zitten. Ik krijg steeds meer vaste "rituelen" in dezelfde tijd en dat wordt vaak te druk, waardoor iets wel heel nuttig moet zijn wil ik het gebruiken.Dan lees ik liever de krant op een verloren moment. Ten aanzien van mijn werk, het saneren van papieren archieven, zie ik geen toepassingen.

Ding 7

Hallo allemaal,

Bij deze geef ik aan dat ik ding 7 heb afgerond en een link heb gemaakt.

http://www.flickr.com/photos/stignygaard/17119432/

mvg
Hein

ding 6

Gisteren, maandag Ding 6 met een collega uitgevoerd. Was wel leuk om te doen, maar ik zie voor mezelf nog geen toepassing, wel voor het GAR. We zouden als organisatie veel meer naar buiten moeten treden, niet alleen op internet, maar ook veel meer aanwezig zijn bij andere Rotterdamse activietiten. Ik besef dat het best lastig is als er ook nog bezuinigd moet worden.
Groet Hein

de stand van zaken rond 23 dingen!

Ik kreeg zo-even bericht van mijn coach Herman dat de cursusleiding in de veronderstelling verkeert dat ik nog niet ben begonnen aan 23 dingen. Ik ben wel gestart en heb inmiddels 5 dingen gedaan. Ik heb daarnaast nog collega's geholpen en ik vond het allemaal leuk om te doen. Niet dat ik in de toekomst alles zal gebruiken, maar boeiend is het wel. Ik hoop dat hiermee het misverstand uit de wereld in geholpen.

Uit de Familiegeschiedenis XXXII zondag 22 april 2001

In het oude familiealbum van tante Anna van Boxel, geboren op 1 oktober 1908, vond ik in het album van haar ouders een portret van de dienstbode. Het is foto nummer 16 van het album op pagina 7 rechts onderaan. Onder de foto staat in duidelijk klassiek handschrift met potlood geschreven; Betje v Schijndel, dienstbode. Er staat verder niets bij vermeld, maar het handschrift is ongetwijfeld van tante Anna. Zij heeft aan haar vader voor haar dood nog gevraagd wie er allemaal op de foto’s in het album stonden. Hieronder zal ik de foto afdrukken van een scan die ik vandaag heb gemaakt.





Op de foto staat een jonge vrouw met opgestoken haar
Ze heeft een geborduurd lijfje aan en kleine oorbellen of knopjes. De foto is gemaakt door fotograaf F. W. Kloppert die zijn fotozaak had aan het burgemeester Hoffmanplein 17 te Rotterdam. Dat ligt op het Noordereiland waarvan de bebouwing niet is verwoest door het oorlogsgeweld. De foto moet gemaakt zijn rond de eeuwwisseling of in ieder geval tussen 1890-1918. Ik ben geneigd te denken dat de foto eerder tussen 1900 en 1910 gemaakt zal zijn. Ik ben echter geen expert dus laat ik het maar in het midden. Ik deed echter een maand of twee drie geleden een leuke ontdekking. Tussen de stapel ansichtkaarten die via oma en tante Anna in mijn bezit zijn gekomen zat een hele oude ansichtkaart gericht aan mijn overgrootvader J. van der Weijden met als afzender Elisabeth van Schijndel.


Johannes van der Weijden, was mijn overgrootvader die om wat voor reden dan ook, een kaart ontving van Betje die op dat moment in Rotterdam vertoefde. Opvallend is daarbij dat de foto ook uit Rotterdam kwam. Mogelijk woonde ze daar op dat moment en had haar emplooi inmiddels naar Rotterdam verlegd. Johannes van der Weijden was op dat moment 62 jaar en zou nog tot 1934 leven. De kaart is per adres naar zijn dochter gezonden, mijn oma Marie van der Weijden, oud 26 jaar. Zij was nog thuis want pas twee jaar later zou zij in het huwelijk treden met mijn grootvader J. C. van Boxel. Onderaan rechts staat de straatnaam vermeld, namelijk Lagenham. Was dat het adres van mijn overgrootouders? Vermoedelijk wel. De kaart is afgestempeld op 30 mei 1905, dus toen was deze vrouw mogelijk al niet meer in betrekking bij mijn overgrootvader. De afkorting “G g “ voor haar voornaam is onbekend. Het zijn niet haar voorletters want de tweede letter is een kleine letter geschreven. Mogelijk biedt de voorkant van de kaart uitsluitsel over de reden waarom de kaart verzonden is.



De kaart heeft als titel; “rentenier (Walcheren)” onderin rechts staat nog vermeld:”copyright 1904 bv E. Spielvogel. New York. Zou Johannes van der Weijden zich uit zijn zaak hebben teruggetrokken als leerlooier? Gezien zijn leeftijd zou dit best mogelijk zijn. Ter gelegenheid van zijn terugtreden zou hij de kaart ontvangen kunnen hebben.




Het was een strenge man zo vertelde tante Anna. Het heeft in ieder geval niets van doen met een verjaardag of een andere familiegebeurtenis zoals bijvoorbeeld een huwelijksfeest. Dat Elisabeth van Schijndel en Betje van Schijndel van de foto dezelfde personen zijn lijkt mij boven elke twijfel verheven. Het was dus een dienstbode die bij mijn overgrootvader in betrekking was. Ze was niet zo geletterd want het woord mejuffrouw is verkeerd gespeld: “mejufvrouw”
Ondanks het feit dat mijn overgrootvader streng was stond zij schijnbaar op goede voet met haar oude werkgever. Via de burgerlijke stand moet te achterhalen zijn in welke periode zij bij mijn overgrootvader in betrekking is geweest en waar zij geboren is.

Op vrijdag 7 juni 2001 ben ik verder gaan speuren naar sporen van Betje van Schijndel in Rotterdam. Ik bezocht allereerst de plaats waar de fotograaf, J. W. Kloppert woonde aan het Hofmanplein 17 in Rotterdam. Deze plek op het Noordereiland was niet veel veranderd. Ik ontdekte al snel het huis waar de fotograaf moet hebben gewoond. Ik ben er echter vanuit gegaan dat de nummering van de huizen sindsdien niet is gewijzigd. Ik kreeg niet de indruk dat dit er nu anders uitzag. Er waren weinig winkelpanden. Nummer 17 leek me een gewoon woonhuis met een gewoon raam. Ik maakte er een paar dia’s van en vertrok naar het gemeentearchief. Aldaar aangekomen begon ik te zoeken op naam en vond ik een Elisabeth van Schijndel die in 1906 was geboren en verder nog een man. Ik kwam geen stap dichterbij, totdat de man van het archief aan wie ik mijn vraag voorlegde dat ze onder de vrouwendatabank zou staan. Dat bleek te kloppen. Ik vond een Betje van Schijndel die gehuwd bleek te zijn met een Tempelaars. Via deze naam kwam ik terecht bij de gezinskaart op deze naam en deed een aardige ontdekking, die mijn vermoeden staafde dat ik de juiste persoon voor me had.

De man, Jacobus Marinus Tempelaars, bleek te zijn geboren in Waspik en van beroep schipper te zijn. Hij zou in theorie een kennis kunnen zijn van mijn overgrootmoeder Anna Elisabeth van Daal, die ook uit een schippersfamilie kwam, die uit Waspik afkomstig was.De vrouw van deze Tempelaars, Betje van Schijndel, blijkt in Nijmegen te zijn geboren op 21-07-1885. Waarschijnlijk is deze Tempelaars in Nijmegen geweest met zijn schip en heeft hij haar daar leren kennen. Het vervolg laat zich raden. Ze is naar Waspik gekomen heeft via de familie van mijn overgrootmoeder een betrekking gekregen als dienstbode en is later met deze Tempelaars meegegaan naar Rotterdam. Mogelijk is ze in Waspik terecht gekomen en heeft daar pas de schipper leren kennen. Op 4-08-1915 komt daar een zoon uit voort genaamd Johannes Marinus Maria Nicolaas Tempelaars. Op 2 februari 1917 verhuizen ze naar de Rietdijk 16 te Dordrecht. Daarna raak ik het spoor bijster. Indien er een zoon geboren is uit dit huwelijk, dan zijn er allicht nazaten die hun grootmoeder of overgrootmoeder zouden kunnen kennen.

Hobby's,

De laatste keer had ik het over poëziepodium Ongehoord Rotterdam. Dit keer over mijn eigen geschiedenis met poëzie. In eerste instantie ben ik begonnen met het schrijven van Engelse teksten voor een bandje waarin een aantal van mijn toenmalige vrienden speelden. Het bandje heette Flint en het was toen allemaal nog primitief zeker in vergelijking met nu. We schrijven het jaar 1972. Mijn lerares Nederlands kwam het ter ore dat ik Engelse teksten schreef en opperde eens om een keer iets in het Nederlands te schrijven. Dat eerste Nederlandse gedicht schreef ik in 1974 getiteld "eigenwaarde". Sinds die tijd ben ik doorggegaan tot 1997 waarna de inspiratie verdween en mijn aandacht naar andere hobby's uitging. Pas in 2004 begon ik opnieuw met het schrijven van gedichten en dat doe ik nu nog steeds. Er is een bundel van me verschenen in 2006 onder de titel: "Assemblage". Het was voornamelijk oud werk wat ik hierin publiceerde. Daarnaast doe ik ook mee met dichtwedstrijden en in 2007 is een gedicht van mij gepubliceerd in het glossy magazine "BOEK". Daarnaast nog een eervolle vermelding bij een wedstrijd in Schiedam. Inmiddels heb ik plannen voor een tweede bundel die dit jaar het licht moet gaan zien. Materiaal heb ik voldoende, maar ik ben geneigd het telkens uit te stellen.

Volgende keer iets over de oudste foto binnen de familie Van den Assem cica 1874

Poëziepodium Ongehoord

Beste Lezers,

Vandaag wat over de history van het poëziepodium Ongehoord Rotterdam. In mijn vorige bericht heb ik er al wat aandacht aan besteed, maar het kan naar mijn smaak maar niet genoeg onder de aandacht gebracht worden. Ongeveer drie jaar geleden ontdekte Crista Slinger, mijn collega van RAS een advertentie voor het oprichten van een dergelijk podium in Rotterdam. We gingen er samen op af. Het bleek dat er in Rotterdam op het vlak van poëzie helemaal niets meer gebeurde nadat eind jaren negentig in filmcafé "De Consul" op deWestersingel het laatste podium ter ziele ging nadat de oprichter ervan kwam te overlijden. (Inmiddels is ook "de Consul" verdwenen na een conflict met de gemeente over de brandvoorschriften.)

Alle grote steden beschikten over diverse grote podia maar Rotterdam had niets meer. Met een groepje van zes kwamen we bij elkaar. We kenden elkaar niet en we waren nieuwsgierig. Na enkele bijeenkomsten in Engels ontspon zich een nieuw initiatief.

Ik was aanvankelijk alleen secretaris maar de presentator trok zich een paar dagen voor de eerste editie van het podium terug zodat ik de kans kreeg om dit gat te vullen. De eerste keer was ik vreselijk nerveus en heb ik van alle gedichten en de muziek niets meegekregen. Nu drie jaar later geniet ik van elke editie en staat er een podium dat met diverse subsidies elk jaar 6 edities verzorgt in de Centrale bibliotheek in Rotterdam. In het tweede jaar van ons bestaan hebben we een zomereditie ingevoerd in de Jacobstuin aan de Oude Binnenweg. Maar er zijn nieuwe ideeën! We willen optredens gaan verzorgen in verzorgingshuizen en in mei hebben we een kindereditie op stapel staan. Dankzij de medewerking van een school die zeer actief is op het bebied van literatuur en poëzie hopen we een nieuw accent toe te voegen aan onze activiteiten.
We opereren voorlopig nog onder de stichting "Nadorst" maar het is de bedoeling dat we dit jaar een eigen stichting op gaan richten. Er zijn inmiddels heel wat wisselingen in de organisatie geweest en Rotterdam kent ook weer een aantal podia voor poëzie, maar we zijn wel een van de oudste op dit moment. Ik ben de enige die over is van de oorspronkelijke groep maar ik hoop dat nieuwe aanwas onze gelederen weldra zullen versterken.

Zijn er onder jullie nog die de poëzie een warm hart toe dragen? Heb je organisatietalent, of kennis van financiën en/of subsidies of wil je een keer voor het voetlicht staan? Meld je dan aan en kijk voor meer informatie naar http://www.ongehoordrotterdam.nl/

Hein

Heins Reiservaringen deel 2

Ja, het was mij het weekendje wel. Van de sneeuw had ik niet zoveel last dit weekend en zelfs het reizen ging prima. Vrijdag reisde ik met de auto vanuit Honselersdijk naar collega Ruud in Rotterdam alwaar wij een videoopname maakten voor Yoytube. Ruud speelt boogie Woogie muziek op de piano en ik declameerde een Engelstalig gedicht op het schilderij Victory Boogie Woogie. WE hebben er veel plezier aan beleefd. Half januari is het Youtube filmpje te zien op http://www.downhomepianoblues.nl/
Er is nog meer creativiteit geweest en wel op zondag in de bibliotheek in Rotterdam. 's middags ging naar poëziepodium Ongehoord Rotterdam van start in de glazen zaal van de bibliotheek aan de Blaak. Daar traden vier dichters op en en dit werd gecompleteerd met een verhalenverteller en muziek van Hartog uit. Er waren 32 mensen aanwezig. De volgende editie van het podium is op 14 maart aanstaande van 14.00 uur tot 16.30 uur. Het podium bestaat al drie jaar en het loopt tot nu toe nog goed. De organisatie bestaat uit drie mensen die alle voorkomende taken uitvoeren. De organisatie was van oorsprong groter en we hopen op uitbreiding zodat we de taken beter kunnen verdelen. Mijn rol in het geheel is die van notulist tijdens de vergaderingen, de presentatie van het podium en bij tijd en wijle het verzorgen van de foto's als de professionele fotograaf er niet is. Dit was het voor deze keer.

Hein van den Assem

Hein's reiserveringen

Dit is het begin van een digitale reis. Niet alles is nieuw voor mij, maar er gaat wel een hele nieuwe wereld open. Nu ben ik niet bang om fouten te maken, want ik geloof niet dat ik iets kan verknallen. ( nieuwjaar is tenslotte voorbij) Ik laat het hier even bij en kijk wat er hierna nog komen gaat.

Hein vd Assem